Deze website maakt gebruik van cookies. Voor meer informatie: lees ons cookie-beleid of verberg deze melding. ×

Smickelmuurtje

De column van Frank Drion

3 juni 2017 Frank Drion

Wij hebben langs ons terras een muurtje, waar we regelmatig brood op strooien. Er staat ook een waterbakje, waar altijd vers water in zit. Dit muurtje is ons podium, waar we het hele vogeltheater op de voet kunnen volgen. Op anderhalf- twee meter speelt zich alles af. Wij als toeschouwers worden getolereerd door een brede schare vogels. En dat is werkelijk een lust voor het oog. Om te beginnen nestelen er veel mussen in een van de forse struiken in de tuin. Zij heffen regelmatig een enorm koor aan. Afgewisseld met het lyrische gezang van de merels.

De boeren ekster is echt een heer van stand.

We worden goed in de gaten gehouden door de kauwen en de boeren eksters. Als er weer vers brood ligt, zijn ze er als de kippen bij. De kauwen graaien echt het brood weg, om het vervolgens ergens anders op te eten. Soms nemen ze de tijd en eten ze rustig op het muurtje, drinken wat uit de bak en kijken ons met die blauwe kraaloogjes strak aan. Zo van: “wat doen jullie hier eigenlijk?”. De boeren ekster  neemt echt de tijd, pikt een stukje brood, doopt het in het water en eet het dan ‘uit het vuistje’ hap voor hap op. De boeren ekster komt echt over als een heer van stand. Tussendoor proberen de bescheiden merels, die vlakbij nestelen, nog een graantje mee te pikken. De dikke woudduiven wachten rustig af tot alle grote rivalen zijn vertrokken, om dan hun slag te slaan. Ze wandelen rond op de grond en zo lang de hond ze niet ziet wagen ze hun kans. Heeft de hond een luie bui, dan hebben ze mazzel. Het smickelmuurtje is een paradijsje, waar het zondagse “vroege vogels” bij in het niet valt. En dat zich bovendien vlak voor je neus af speelt. Buren, regelmatige autowassers, zien dat paradijsje echter niet zitten. Overigens blijf ik van mening dat de dijken versterkt moeten worden.